And i cried and I cried.....

PS

Ik ben nu kankerverwekkend stokbrood aan t eten

Jong zijn (en vrouwelijk?)

ik ben nuj inmiddels al een " volwassen vrouw" . Ik " hoor" volwassen te zijn. Een luchtje? Veel gebeurd zo in deze menselijke wereld. Ik geef het toe, de oude ziel heeft mij uitgekozen, maar het lichaam draagt menselijke verlangens. Ben ik dan nu al destructief aan het verlangen naar mijn ouderdom en het gevoel afgewezen te worden? Ik ben statistisch jong. Het lichaam dan. En deze prachtige gegevens gods worden nu eenmaal oud. In deze wereld. Dilemma. Waarom verliefd op iemand die nog niet klaar is? Jonger en ook nog bezet????:SSSSS Ok ik geef toe dat ik zelf nog niet goed in de rust zit enzo, maar volgens mij ben ik aan t puberen. En ik heb ook last van plectrums..ummz herbelevingen. Is dan dit doel van het aardse leven dat men leert met tijd om te gaan? Met vergankelijkheid? Vanita? Of situalisme? Nou goed ik heb last van hormonen, bestook hier heel internet mee, heb ook op een bepaalde frigide (haha) manier de behoefte dit te delen met de anomiene massa. Maar goed, het brood is verbrand (we hebben ook chips). Lust een geblust. Twee, thja dat gaat weer met die rotemoties gepaard. Pffft. En dan die ^*&%($hormonen. Ik wil ze niet hebben enzo. (enzo staat voorf puberale verliefdheid, slaat nergens op; mezelf beschermen) Ik publish deze , vervolg indien ik behoefte heb aan vervolg...anyway..

sja, even de weg kwijt, mag ik even een zaklamp lenen van iemand? Er is een zekering gesprongen en het licht in mijn leven is even weg. Een zaklamp, om te kijken welke zekering het betreft. En dan kijken of ik een nieuwe zekering heb. Oef, ik kan hem niet vinden. Wil je nog wat bijschijnen met je lamp? Want mijn licht doet het even niet....

ik liep er weer bijna tegenaan. Ik durfde de computer zelfs niet op te starten. Het is goed zo bien, zei een engelenstem. De maansverduistering is nu achter de rug, de maan wordt weer gewassen en het begin van een nieuwe cyclus floreerd. Het is lente. Het is bijna tijd om te gaan. Roadtripping, weg. Misschien weer terug. Misschien ga ik het hier missen. Maar dat is niet nu. Nu ben ik hier, thuis, lekker warm. Lekker alleen. Af en toe een paar armen om me heen, maar toch weer echt alleen. Vooral laatst, gister, die paar armen om me heen hoorden al bij iemand anders.
Toch lijkt het alsof even als een nestje opgerold tegen iemand aan mij rustig maakt. Een week misschien wel. Het kan mooi zijn. De angst is even weg. Want sinds wanneer is angst reeël? Sinds de komst van de euro. (grapje)