Jong zijn (en vrouwelijk?)

ik ben nuj inmiddels al een " volwassen vrouw" . Ik " hoor" volwassen te zijn. Een luchtje? Veel gebeurd zo in deze menselijke wereld. Ik geef het toe, de oude ziel heeft mij uitgekozen, maar het lichaam draagt menselijke verlangens. Ben ik dan nu al destructief aan het verlangen naar mijn ouderdom en het gevoel afgewezen te worden? Ik ben statistisch jong. Het lichaam dan. En deze prachtige gegevens gods worden nu eenmaal oud. In deze wereld. Dilemma. Waarom verliefd op iemand die nog niet klaar is? Jonger en ook nog bezet????:SSSSS Ok ik geef toe dat ik zelf nog niet goed in de rust zit enzo, maar volgens mij ben ik aan t puberen. En ik heb ook last van plectrums..ummz herbelevingen. Is dan dit doel van het aardse leven dat men leert met tijd om te gaan? Met vergankelijkheid? Vanita? Of situalisme? Nou goed ik heb last van hormonen, bestook hier heel internet mee, heb ook op een bepaalde frigide (haha) manier de behoefte dit te delen met de anomiene massa. Maar goed, het brood is verbrand (we hebben ook chips). Lust een geblust. Twee, thja dat gaat weer met die rotemoties gepaard. Pffft. En dan die ^*&%($hormonen. Ik wil ze niet hebben enzo. (enzo staat voorf puberale verliefdheid, slaat nergens op; mezelf beschermen) Ik publish deze , vervolg indien ik behoefte heb aan vervolg...anyway..